De gewone murene is de murene van de Middellandse Zee: donkerbruin, tot 1,50 meter lang en overdag weggedoken in gaten in de rotsen en in wrakken. Hij jaagt 's nachts, bijt alleen als je hem stoort en is het hele jaar te zien op het wrak van de Liban, op de Rubis en bij La Gabinière.
Waar duik je om de gewone murene te zien?

La Gabinière (Port-Cros)
Franse Middellandse Zee: Côte d'Azur, Provence en CorsicaHoofdseizoen: het hele jaar: in de gaten in de wand, samen met kongeralen

Wrak van de Liban (Marseille)
Franse Middellandse Zee: Côte d'Azur, Provence en CorsicaHoofdseizoen: het hele jaar: talrijk in de platen en de ruimen

Wrak van de Rubis (Cavalaire)
Franse Middellandse Zee: Côte d'Azur, Provence en CorsicaHoofdseizoen: het hele jaar: in de hoekjes van de romp
Hoe herken je de gewone murene?
De gewone murene, of murene van de Middellandse Zee, heeft een stevig slangenlijf, aan de zijkanten licht afgeplat, zonder schubben, bedekt met slijm en zonder borstvinnen. De rugvin begint achter de kop en loopt door tot de staartvin, die met de aarsvin is versmolten. Hij is donkergrijs tot donkerbruin, met fijne vlekjes. Op de kop zitten buisvormige neusgaten en, bij volwassen dieren, huidplooien op het voorhoofd. De lange, krachtige bek gaat open tot achter de kieuwen en toont vooraan lange, puntige tanden en achterin kleine, kegelvormige. Meestal meet hij 80 centimeter, een meter rond 10 jaar, 1,20 meter rond 15 jaar, en hij kan 1,50 meter halen.
Gewone murene in beeld
Hoe leeft de gewone murene?
Hij leeft op rotsbodems, in spleten, in velden van posidonia-zeegras, in wrakken en zelfs in amforen. De meeste ontmoetingen zijn tussen de oppervlakte en zo'n honderd meter, maar hij gaat veel dieper: er zijn exemplaren gevonden tot op 801 meter. Hij komt voor in de hele Middellandse Zee en in het noordoosten van de Atlantische Oceaan, van de Britse Eilanden tot Senegal, de Azoren, de Canarische Eilanden en Kaapverdië. Hij is territoriaal en 's nachts actief: overdag blijft hij in zijn hol en 's nachts jaagt hij vanuit een hinderlaag. Vissen vormen bijna zijn hele menu, aangevuld met koppotigen en kreeftachtigen, en hij versmaadt ook dode dieren niet. Hij plant zich voort van juli tot september en legt zo'n 60.000 eitjes. Daaruit komen doorzichtige larven, leptocephali, die bijna een jaar met het plankton meedrijven voordat ze naar de bodem gaan.
Waar en wanneer zie je de gewone murene in Frankrijk?
Hij woont het hele jaar op elk van onze spots in de Middellandse Zee. Op het wrak van de Liban, voor de kust van Marseille, zitten veel murenen tussen de platen en in de ruimen. Op het wrak van de Rubis, bij Cavalaire, zoek je hem in de hoekjes van de romp. Bij La Gabinière, in het nationaal park Port-Cros, bewoont hij de gaten in de wand, naast de kongeralen. Een lamp is genoeg: de kop steekt uit het gat, met de bek halfopen, en de rest van het lijf blijft in dekking.
Is de gewone murene gevaarlijk?
Hij is niet agressief en valt zelden aan zonder aanleiding, maar hij bijt als hij zich bedreigd voelt, als je een hand in zijn holte klemt of als je hem voert. Zijn speeksel bevat spijsverteringssappen en hemolytische en neurotoxische stoffen, en het slijm op zijn huid is licht giftig. Een gifbeet is het niet, maar de wond is diep door de tanden: maak hem zorgvuldig schoon en houd hem in de gaten. De open bek is geen dreigement: zo laat hij water over zijn kieuwen stromen. Aan zijn naam kleeft een oude legende: het oude Rome kweekte murenen in visvijvers, en het verhaal gaat dat Vedius Pollio er zijn slaven in wierp. De IUCN deelt de soort in als niet bedreigd.
Onze tip
Schijn van opzij in het gat en blijf op armlengte: de kop komt vanzelf naar buiten, met de bek halfopen. Steek nooit je hand in een spleet zonder er eerst in te kijken, want daar gebeuren de beten. Niet voeren, niet aanraken, en de ontmoeting duurt zo lang als je wilt.


