Zeeraaf

Hoe herken je de zeeraaf?

De zeeraaf is een ombervis van rotskusten, compact en hoog gebouwd: een zijdelings afgeplat lijf, een sterk gebogen rug, een platte buik en een kleine, lage, bijna horizontale bek zonder baarddraad aan de kin, met borstelvormige tanden. De kleur is donkerbruin tot grijs, met een metaal- of goudglans. De aars- en buikvinnen zijn zwart met een witte voorrand, de rug- en staartvin geel met een zwarte zoom, en de staart is recht afgesneden. Hij meet meestal 30 tot 40 centimeter, tot 70. Onder water valt vooral zijn rust op: een perfect drijfvermogen, bewegingen zonder zichtbare moeite, een groep die in de schaduw van een rots hangt.

Hoe leeft de zeeraaf?

Hij leeft in de Middellandse Zee, de Zwarte Zee en de Zee van Azov, en in de Atlantische Oceaan van het Kanaal tot Senegal, op rots- en zandbodems langs de kust, tussen 1 en 200 meter, waar hij grotten en spleten opzoekt; de jongen zwemmen riviermondingen in. Hij is honkvast en vormt kleine groepjes die de dag in de beschutting van een rots doorbrengen en 's nachts actief worden om kleine vissen en schaaldieren te eten. Hij trekt de spieren van zijn zwemblaas samen om geluid te maken, en zijn gehoor is uitstekend. In de Middellandse Zee plant hij zich voort van maart tot augustus, in groepen bij riviermondingen, en hij kan 31 jaar oud worden.

Waar en wanneer zie je de zeeraaf in Frankrijk?

Hij woont het hele jaar in de twee reservaten op onze kaart. Bij La Gabinière, in het nationaal park Port-Cros, houden de zeeraven zich in groepjes op in de spleten en onder de overhangen. Bij Mérouville, vlak bij de Lavezzi-eilanden, bewonen ze de spleten in het graniet. Zoek een roerloze schaduw diep in een breuk en kom zonder bruuske bewegingen dichterbij: de groep beweegt niet.

Is de zeeraaf bedreigd?

Speervisserij en netten, schakelnetten en kieuwnetten, vooral tijdens zijn paaigroepen, hebben de zeeraaf overbevist. In het oosten van de Middellandse Zee is hij in 25 jaar met 70 procent achteruitgegaan, in de hele Middellandse Zee met 30 tot 50 procent. De IUCN deelt hem wereldwijd in als bijna bedreigd en in de Middellandse Zee als kwetsbaar. In Frankrijk geldt sinds 2013 een moratorium op de speervisserij op de zeeraaf; op Corsica hebben de besluiten van 22 december 2023 het met tien jaar verlengd, samen met dat voor de tandbaarzen. Zijn groepen in de reservaten zijn het resultaat van die bescherming, en het beste argument om ze te behouden.