Oceanische witpunthaai

Hoe herken je een oceanische witpunthaai?

De oceanische witpunthaai is een grote, gedrongen haai die zelden langer wordt dan drie meter. Zijn borstvinnen en eerste rugvin zijn veel langer en breder dan bij andere haaien, duidelijk afgerond, en hun punten zijn wit, soms gevlekt: daaraan herken je hem in één oogopslag, zelfs van ver. De rug is grijsbruin, de buik wit, de snuit kort en rond. Hij zwemt langzaam, in cirkels, vaak begeleid door loodsvissen.

Hoe leeft de oceanische witpunthaai?

Het is een haai van de open zee, die ver van de kust leeft in de diepe wateren van de tropische oceanen en in de warme zones van de gematigde oceanen. Hij leeft alleen, is traag en eet vooral koppotigen en beenvissen, en hij voert de boventoon bij eetrazernijen als verschillende soorten om een prooi vechten. Bij overlevenden van schipbreuken en vliegtuigongelukken heeft hij een slechte naam, maar aanvallen in zwemwater zijn zeldzaam, omdat hij daar niet komt. Zijn populatie neemt sterk af, door de vraag naar vinnen en de visserijdruk op zijn hele voedselketen: de soort staat wereldwijd als kwetsbaar te boek, en als ernstig bedreigd in het noordwestelijke en centraal-westelijke deel van de Atlantische Oceaan.

Waar en wanneer zie je de oceanische witpunthaai?

In de Rode Zee zie je de oceanische witpunthaai op de afgelegen riffen in het zuiden, daar waar de wand recht in het blauw wegduikt. Elphinstone heeft het langste seizoen: hij is er vooral van oktober tot december, en tot in april kun je hem er nog zien. Bij de Brothers en Daedalus loopt zijn seizoen van september tot november.

Zoek hem niet op de bodem. Hij komt naar de afgemeerde boten en cirkelt aan het oppervlak onder de rompen. Meestal zie je hem tijdens je veiligheidsstop, als hij op een paar meter langskomt. De liveaboards in de herfst zijn voor hem gemaakt: in oktober en november is het hoogseizoen op al deze riffen.

Hoe gedraag je je bij oceanische witpunthaaien?

De oceanische witpunthaai is nieuwsgierig en zonder angst: hij komt kijken, komt terug en komt steeds dichterbij. De regel is eenvoudig en alle gidsen herhalen hem: blijf als groep bij elkaar, verticaal onder de boot of tegen het rif, zwem nooit naar hem toe en keer hem niet je rug toe, voer hem niet en steek je hand niet uit. Als een dier blijft aandringen, ga je rustig terug aan boord. Zo bekeken is het een van de makkelijkste en indrukwekkendste ontmoetingen in de Rode Zee.