Pelagische voshaai

Hoe herken je de pelagische voshaai?

De pelagische voshaai is de kleinste van de voshaaien: gemiddeld 3 meter lang bij 69,5 kilo, zelden langer dan 3,30 meter, met een maximum van 3,50 meter voor de mannetjes en 3,80 meter voor de vrouwtjes. Zijn spoelvormige lichaam loopt uit in een staartvin waarvan de heel dunne bovenste lob bijna zo lang is als de rest van het dier. De rug is blauw en verloopt naar grijs en dan wit op de buik; de borstvinnen zijn lang en recht, met afgeronde punten; de kop is smal, de snuit kort en kegelvormig, de ogen zijn heel groot, vooral bij de jongen. Van de grootoogvoshaai onderscheidt hij zich door kleinere ogen, van de gewone voshaai door minder puntige borstvinnen.

Hoe leeft de pelagische voshaai?

Hij leeft in de Indische en de Stille Oceaan, van het oppervlak tot 500 meter diep, zowel op open zee als bij afgelegen riffen. Zijn staart is geen versiering: hij gebruikt hem als een zweep om scholen kleine vissen te slaan en te verdoven voordat hij ze opslokt. De soort geldt als bedreigd en wordt in zijn hele verspreidingsgebied gevangen met beuglijnen en drijfnetten.

Waar en wanneer zie je de pelagische voshaai?

In de Rode Zee kom je de voshaai tegen bij de Brothers en Daedalus, van september tot november. Bij zonsopgang komt hij langs de wanden omhoog, vaak naar de poetsstations. Zodra de zon hoog staat, zakt hij weer weg. Het is de zeldzaamste van de grote haaien op de liveaboards naar het zuiden, en een van de meest gezochte.

Op de Filipijnen, voor de kust van Malapascua, komt hij bij zonsopgang naar de poetsstations van Kimud Shoal. Je ziet hem daar op meer dan negen van de tien ochtenden, het hele jaar door. Daar zijn je kansen het grootst.

Hoe duik je met de pelagische voshaai?

Het is een schuw dier. Je ziet hem als je de eerste duik van de dag neemt, bij zonsopgang, roerloos tegen de wand, zonder lamp of flitser, en de haai zelf de afstand laat bepalen. Elke duiker die naar hem toe zwemt, stuurt hem terug het blauw in.