Wrakken van Coron

Wat gebeurde er op 24 september 1944 in de baai van Coron?

Begin september 1944 maakten de aanvallen van Amerikaanse vliegdekschepen de grote ankerplaatsen van de Filipijnen onhoudbaar, en Japanse schepen zochten beschutting in de baai van Coron, tussen Busuanga en het eiland Coron, buiten de vaarroutes. Op 21 september kreeg vice-admiraal Mikawa Gunichi toestemming om de bevoorradingsschepen van de baai van Manilla naar Coron te verplaatsen. Dezelfde dag doorstond de Irako in Manilla de aanval van Task Force 38 en pikte het overlevenden van de torpedobootjager Satsuki op. Op 22 september om 3.00 uur vertrok een konvooi uit Manilla naar Coron met de Irako, de Taiei Maru en de Olympia Maru; de Akitsushima kwam op 23 september aan.

Op 24 september om 9.00 uur troffen de vliegtuigen van de vliegdekschepen Intrepid, Cabot en Lexington, die meer dan 340 mijl van hun schepen waren opgestegen, elf schepen voor anker aan. In één ochtend zonken de Akitsushima, de Irako, die na de schade tot zinken werd gebracht, de Kogyo Maru met 39 doden, de Olympia Maru, geraakt bij de vierde aanvalsgolf van een eskader van tien bommenwerpers, met 19 doden, de Taiei Maru, de Kyokuzan Maru, de Terukaze Maru en de kanonneerboot van Lusong. De Okikawa Maru, een brandende tanker, bleef nog een paar weken drijven, tot een voltreffer op de voorsteven. In de jaren 1970 haalden bergers motoren en schroefassen uit sommige rompen; de rest bleef liggen, en de baai is nu een nationaal historisch monument. In februari 2026 kwamen zes maquettes van de wrakken, opgemeten met fotogrammetrie en in 3D geprint, in het Nationaal Museum van de Filipijnen.

Welke wrakken duik je bij Coron, een voor een?

De Okikawa Maru, een tanker van 160 tot 168 m, is het grootste wrak van de baai: rechtop op de bodem op 26 m, met het dek tussen 10 en 16 m, de voorsteven bijna afgescheurd, dichte koralen over de hele lengte en een penetratie via de schroefastunnel tot de machinekamer. De Akitsushima, een watervliegtuigmoederschip van 115 tot 118 m, is het enige echte oorlogsschip: het ligt op bakboord tussen 22 en 36 m in de geul tussen Lajo en Manglet, met de kraan van 35 ton op het zand, de mitrailleurs, de radiomast, een enorm inslaggat en drie dekken die opgeleide duikers tot de vier motoren kunnen volgen. De Irako, een koelschip van 145 m, is het diepe wrak, van 28 tot 43 m, bijna rechtop, met de brug vol geraakt; machinekamer, kombuis en ruimen vol proviand bezoek je met een lamp, en de gidsen noemen het DDD, deep, dark and dangerous. De Kogyo Maru, een vrachtschip van 130 tot 135 m op stuurboord tussen 22 en 34 m, vervoerde materiaal voor de aanleg van landingsbanen: een bulldozer, een tractor en ingezakte zakken cement liggen nog in de zes ruimen. De Olympia Maru, een vrachtschip van 122 m, rechtop tussen 18 en 32 m bij Tangat, is het makkelijkste van de grote wrakken, met open ruimen. De Morazan Maru, een Brits vracht- en passagiersschip uit 1907 dat de Japanners buitmaakten, 92 m op stuurboord tussen 12 en 26 m, zwem je door van voorsteven tot achtersteven, langs twee stoomketels. Buiten de baai, ten noordoosten van Busuanga, ligt de Kyokuzan Maru, 180 m, tussen 20 en 28 m, bijna intact, met aardewerk en vrachtwagenonderdelen en een bodem met asbest die je niet omwoelt. De twee kanonneerboten maken het beeld compleet: de East Tangat Gunboat, een onderzeebootjager van 35 m tussen 3 en 19 m, en de Lusong Gunboat, 30 m, waarvan de achtersteven bij laagwater boven water komt en die je kunt snorkelen.

Hoe is het om in het zoete water van Barracuda Lake te duiken?

Op het eiland Coron, 30 m van de zee achter een kalksteenwand, ligt Barracuda Lake, een karstmeer dat de duikcentra aan een wrakkendag toevoegen. Het water is zoet en 28 °C tot 14 m diepte; daar zorgen een scherpe thermocline en halocline voor de overgang naar zout water van 38 °C, waardoor je pak overbodig wordt en het gevoel vreemd is. De bodem, rond 32 tot 35 m, is bruine, geleiachtige modder, gekleurd door tannines; op 33 m opent zich een grot van 30 m lang, voor één duiker tegelijk. Er is bijna niets levends te zien, op goede dagen een grote vaste barracuda, en juist daarom ga je erheen: je duikt er voor de wanden, het licht en de temperatuur. Het eiland is sinds 1998 voorouderlijk domein van de Tagbanwa; de toegang kost PHP 200 tot PHP 300, afhankelijk van het duikcentrum, en aan het oppervlak zwem je met een vest.

Hoe ga je de ruimen van de wrakken van Coron in?

De wrakken van Coron leer je in volgorde kennen: eerst de Olympia of de Okikawa, voor je drijfvermogen en je oriëntatie, dan de Morazan, de Kogyo, de Akitsushima en als laatste de Irako. De duikcentra verkopen de wrakduikopleiding ter plaatse, een dag bij SSI, twee bij PADI, en nemen alleen duikers met die opleiding mee naar de machinekamers. Een krachtige lamp is onmisbaar in de Irako en overal nuttig. Fotomotieven zijn de kraan van de Akitsushima met zijn vleermuisvissen en barracuda's, de koralen van de Okikawa tussen 10 en 16 m en de lichtschachten in de machinekamers van de Kogyo en de Morazan. Je duikt voor hoogwater voor het zicht, je vint ver van de platen om geen sediment op te woelen, en je raakt niets aan: het zijn oorlogsgraven, en sommige liggen nog vol munitie.