Naar de inhoud
Kies taal en valuta: NL
Een geelbekbarracuda zwemt schuin in het open blauw, de kop rechtsonder: lang en spoelvormig lijf, kegelvormige en spitse snuit met vooruitstekende onderkaak, twee ver uit elkaar staande rugvinnen, talrijke donkere banden op de bovenflanken en een geelachtige gevorkte staart.

Geelbekbarracuda

Sphyraena viridensis

Dier

De geelbekbarracuda is de barracuda van de Azoren en de Middellandse Zee, met donkere banden tot onder de zijlijn, in scholen van enkele tientallen tot tweehonderd dieren: van juni tot oktober op de Azoren en het hele jaar boven La Gabinière. Hij is onschuldig en laat een rustige duiker dichtbij komen.

Waar duik je om de geelbekbarracuda te zien?

Hoe herken je de geelbekbarracuda?

De geelbekbarracuda is een barracuda met een spoelvormig lijf en een kegelvormige snuit, gemiddeld 35 tot 40 centimeter lang. Het grootste gemeten exemplaar, voor de Azoren, mat 1,19 meter, en de soort kan 1,28 meter en 8 tot 10 kilo halen. De bek neigt naar geel, vandaar zijn naam. Twee details onderscheiden hem van Sphyraena sphyraena, de andere Europese barracuda: zijn talrijke donkere dwarsbanden lopen tot onder de zijlijn, vooral vooraan op de flanken, en zijn voorkieuwdeksel draagt geen schubben.

Geelbekbarracuda in beeld

Een geelbekbarracuda van opzij, de kop rechts, voor algen: lang en slank lijf, twee ver uit elkaar staande rugvinnen, staart en vinnen met een geelgroene tint, en een dichte rij donkere banden die van de rug tot halverwege de flanken lopen.
Een geelbekbarracuda van dichtbij, de kop naar links, in groen water: lange, spitse snuit, onderkaak naar voren, groot oog, zilveren lijf met donkere dwarsbanden over de flanken.
Een grote school geelbekbarracuda's zwemt naar rechts boven met algen begroeide rotsen: zilveren, lange en slanke lijven, spitse snuiten en talrijke donkere banden op de flanken.

Hoe leeft de geelbekbarracuda?

Hij leeft in de oostelijke Atlantische Oceaan, rond de Azoren, Madeira, de Canarische Eilanden en Kaapverdië, en in de hele Middellandse Zee, van Libanon en Israël tot Algerije, rond Corsica en Sicilië, in de Adriatische en in de Egeïsche Zee. Hij is zelfs tot in Cornwall gemeld. De scholen houden zich dicht bij de oppervlakte op, tot een meter of dertig, boven onderwaterbergen en langs steile wanden in de stroming; de jongen groeien op in gesloten baaien met een zandbodem. Hij is een actieve jager die zijn prooien alleen of in groep achternazit, in sprints van 8 tot 40 seconden: vooral de blauwe horsmakreel, verder bokvissen, pauwlipvissen, zeebrasems, vliegende vissen, koppotigen en schaaldieren. De scholen tellen meestal 30 tot 40 dieren en kunnen in de zomer 200 vissen halen.

Waar en wanneer zie je de geelbekbarracuda?

Op de Azoren is hij de vis van de onderwaterbergen in de zomer. Rond Santa Maria zie je hem bij Ambrósio van juni tot oktober in scholen rond de punt, en bij de Formigas en Dollabarat in scholen in de stroming, samen met witte horsmakrelen en amberjacks, van juni tot oktober, soms al in mei en nog in november. Tussen Pico en Faial heeft Baixa do Sul hem in scholen in de stroming van juni tot oktober, mogelijk van april tot november. Bij de Princess Alice Bank zwemt hij in scholen in de stroming boven het plateau, van juni tot oktober, mogelijk in mei en november, en bij de eilandjes van Madalena in scholen samen met bonito's en geepvissen, van juni tot september, mogelijk van april tot oktober. In de Middellandse Zee heeft La Gabinière, bij Port-Cros, een vaste school van ongeveer 200 dieren boven de steile wand, het hele jaar te zien en vooral van juni tot oktober.

Is de geelbekbarracuda bedreigd?

De geelbekbarracuda staat als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN en is ongevaarlijk voor de mens. Er wordt op hem gevist met schakelnetten en strandzegens, en op de Canarische Eilanden is hij een sportvis: het hengelrecord, 10,2 kilo, werd in 2007 bij Lanzarote gevangen. Onder water vlucht de school niet voor een duiker die langzaam nadert, op dezelfde hoogte, zonder ernaartoe te vinnen: je laat de vissen in de stroming draaien en je duwt ze niet naar het blauw.

Onze tip

Nader de school langzaam, op dezelfde hoogte, zonder ernaartoe te vinnen: ze draait in de stroming en laat zich bekijken. Blijf in de stroming in plaats van de school naar het blauw te duwen: daar jagen de barracuda's en daar blijven ze. Het beste moment is de zomer, van juni tot oktober, wanneer de scholen boven de plateaus van de Azoren het grootst zijn.

Fotoverantwoording

Foto's onder een vrije licentie, met de naam van de maker; de link leidt naar de bron.