Banana Reef

Waarom is Banana Reef een van de eerste duikspots van de Malediven?

De Malediven gingen in de jaren 1970 open voor duikers, en Banana Reef, met een dhoni bereikbaar vanuit Malé en de luchthaven, was een van de allereerste verkende riffen en het eerste dat voor duikers werd ingericht. De naam komt van de vorm: van bovenaf gezien buigt het rif, ongeveer 300 meter lang en van noord naar zuid gericht, als een banaan naar het westen. De Maldiviërs noemen het Gaathugiri of Aiydhashugiri. Op 27 september 1995 riep de regering het samen met veertien andere duikspots uit tot beschermd zeegebied, de eerste beschermingsgolf van het land; het officiële portaal van de beschermde gebieden vermeldt die status nog steeds, zonder toegangsprijs. De bescherming heeft behouden wat de waarde van het rif uitmaakt: een heel goede koraalbedekking, zachte koralen en gorgonen op de wanden, tafelkoralen op het plateau, en een massa rifvissen die zo dicht bij de hoofdstad zeldzaam is.

Hoe verloopt een duik op Banana Reef, van helling tot wasmachine?

Je daalt af op de helling vol acropora's, en de stroming stuurt de drift naar het noordoosten. Tussen 10 en 25 meter volgen grotten, overhangen en spelonken elkaar op, bekleed met zachte koralen en gorgonen, waar blauwgestreepte snappers zich met honderden verzamelen, samen met diklipvissen, reuzentandbaarzen, murenen en langoesten. De noordkant is het mooiste deel van het rif: op de noordoostpunt dient een reeks enorme losse rotsen als uitkijkpost voor napoleonvissen en langskomende grijze haaien; in het noordwesten springt het rif naar voren en vormt het een grote spelonk. Dan volgt de oostkant met zijn vaste school wimpelvissen, in de zone die de wasmachine heet, omdat de stroming daar rond de overhangen wervelt. Voor de veiligheidsstop stijg je op naar het plateau, tussen de tafelkoralen en de karetschildpadden.

Hoe fotografeer en duik je op Banana Reef?

Banana Reef is een spot voor groothoek: de overhangen met gorgonen en een duiker in de opening, de tafelkoralen onder het oppervlak, de wolken gele snappers tegen het blauw en de school wimpelvissen in de stroming. Zoek een plek stroomafwaarts van de school, met je gezicht ernaartoe, en laat de vissen komen; houd je nooit vast aan het koraal. De stroming bepaalt hoe je duikt: als ze uit het oosten komt, kunnen de draaikolken rond de overhangen een duiker zonder ervaring uit balans brengen, en dan maakt de gids de drift korter. Iedereen heeft een SMB, zet die uit voordat hij de bodem verlaat en sluit de duik in groep af, waarna de boot de groepjes oppikt in een zone waar veel boten varen. Je gaat niet dieper dan 30 meter, dat is de wet op de Malediven, en het mooiste van het rif ligt toch tussen 10 en 25 meter.